شهره صدری- بر اساس یک مطالعه جدید که کل چرخه عمر نفت و گاز را بررسی کرده است، دهها هزار مورد مرگ و میر زودهنگام در ایالات متحده با آلودگی هوای ناشی از صنایع نفت و گاز مرتبط است. جالب است بیشترین آسیب دیدگان جوامع رنگین پوست امریکا هستند.
محققان به دادههای سال ۲۰۱۷، که جدیدترین سال در دسترس برای مجموعه دادههای انتشار گازهای گلخانهای است، نگاه کردند. در فاصله آن زمان تا ۲۰۲۳، تولید نفت و گاز آمریکا ۴۰ درصد و مصرف آن ۸ درصد افزایش یافته است.
این مقاله که روز جمعه در نشریه «Science Advances» منتشر شد، نشان داد که ذرات ریز (PM2.5)، دیاکسید نیتروژن، ازن و سایر آلایندههای خطرناک هوا سالانه عامل ۹۱,۰۰۰ مرگ زودهنگام، ۱۰,۳۵۰ تولد زودرس، ۲۱۶,۰۰۰ مورد آسم دوران کودکی و ۱,۶۱۰ مورد ابتلا به سرطان در ایالات متحده هستند.
ایالات متحده بزرگترین تولیدکننده نفت و گاز طبیعی در جهان است. این سه سوخت فسیلی، در کنار زغال سنگ، بزرگترین منبع انتشار جهانی گازهای گلخانهای و محرکهای اصلی گرمایش جهانی محسوب میشوند.
این مطالعه اولین پژوهشی است که خطرات سلامتی ناشی از آلودگی تولید شده در تمام مراحل چرخه عمر نفت و گاز، از اکتشاف و استخراج؛ ذخیرهسازی و انتقال؛ فرآیندهای تغییر و تبدیل مانند پالایش نفت و فرآوری گاز، تا فعالیتهای مصرف نهایی، شامل ذخیرهسازی، حملونقل و مصرف نهایی، را بررسی میکند.
جوامع رنگینپوست بیشترین آسیب را متحمل میشوند
ایالتهای کالیفرنیا، تگزاس، نیویورک، پنسیلوانیا و نیوجرسی بالاترین میزان بار سلامتی ناشی از آلودگی هوای نفت و گاز را ثبت کردند. اما تأثیرات در سراسر این ایالتها به طور یکسان احساس نمیشود.
جوامع آسیایی، سیاهپوست، اسپانیاییتبار (هیسپانیک) و بومیان آمریکا بدترین مواجهه و بار آلودگی را در تمام مراحل چرخه عمر و برای همه آلایندهها تجربه میکنند. دو گروه آخر، کانونهای آلودگی ناشی از اکتشاف، استخراج، حملونقل و ذخیرهسازی هستند. در همین حال، جمعیتهای آسیایی و سیاهپوست – به ویژه در کانونهای بدنامی مانند «کوچه سرطان» (Cancer Alley) در لوئیزیانا و شرق تگزاس – بیشترین آسیب را از انتشار گازهای گلخانهای ناشی از فرآیندهای تغییر و تبدیل، تولید، توزیع و مصرف متحمل میشوند.

این یافتهها مطالعات قبلی را تأیید میکنند که به تأثیر نامتناسب آلایندهها بر اقلیتها و جوامع محروم اشاره داشتند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۹، دانشمندان تخمین زدند که اسپانیاییتبارها (هیسپانیکها) و آفریقایی-آمریکاییها در ایالات متحده به ترتیب ۶۳% و ۵۶% بیشتر از آلودگیهای مضر برای سلامتی تنفس میکنند تا آنچه خودشان تولید میکنند. در مقابل، جوامع قفقازی (سفیدپوست) ۱۷% کمتر از آلودگی هوایی که ایجاد میکنند، در معرض آن قرار میگیرند.
بحران جهانی
در سطح جهان، آلودگی هوا پس از فشار خون بالا و پیش از تنباکو، دومین عامل خطرناک اصلی برای مرگ و میر محسوب میشود.
سال گذشته، تنها هفت کشور در جهان – استرالیا، استونی، نیوزلند، ایسلند، گرنادا، پورتوریکو و پلینزی فرانسه – کیفیت هوایی در سطح یا پایینتر از میانگین سالانه سالم توصیه شده توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) داشتند. این آژانس سازمان ملل تخمین میزند که حداقل ۹ نفر از هر ۱۰ نفر در سراسر جهان در مکانهایی با کیفیت هوای پایین زندگی میکنند.

در سطح جهانی، PM2.5 سالانه با تقریباً ۷ میلیون مرگ در سراسر جهان مرتبط است و باعث میشود که هر فرد به طور متوسط ۲.۳ سال از امید به زندگی خود را از دست بدهد – یا در مجموع ۱۷.۸ میلیارد سال.
PM2.5، که متداولترین واحد مورد استفاده در اندازهگیریهای کیفیت هوا است، به ذرات معلق جوی با قطر کمتر از ۲.۵ میکرومتر، یا حدود ۳٪ قطر موی انسان، اشاره دارد و گفته میشود بزرگترین خطر را برای سلامتی انسان به همراه دارد. مطالعات آن را با مرگ و میر زودهنگام، بیماریهای قلبی یا ریوی، برونشیت حاد و مزمن، حملات آسم و سایر علائم تنفسی مرتبط دانستهاند.
سازمان بهداشت جهانی در سپتامبر ۲۰۲۱، پس از تحقیقات جدیدی که نشان داد PM2.5 مضرتر از آن چیزی است که قبلاً تصور میشد، دستورالعملهای جدید و سختگیرانهتری در مورد آلودگی هوا صادر کرد. این سازمان حد مجاز PM2.5 در ۲۴ ساعت را ۱۵ میکروگرم بر متر مکعب و آستانه سالانه را ۵ میکروگرم بر متر مکعب تعیین کرد.
منبع: earth.org