تغییرات اقلیمی می‌تواند 40% از اقتصاد جهان را نابود کند

شهره صدری- تا به امروز، پیش‌بینی‌ها در مورد چگونگی تأثیر تغییرات آب و هوایی بر تولید ناخالص داخلی جهانی (GDP) به طور کلی حاکی از آسیب خفیف تا متوسط ​​​​بوده است. این امر تا حدودی منجر به عدم فوریت در تلاش‌های ملی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شده است. با این حال مطالعات جدید محققان نشان میدهد مدل‌های استفاده شده تا کنون اغلب دارای یک نقص اساسی هستند – آنها فرض می‌کنند که اقتصاد ملی فقط تحت تأثیر آب و هوای آن کشور قرار می‌گیرد.

در مطالعه جدیدی که توسط ScienceAlert گزارش شده است، نشان می‌دهد که تأثیرات تغییرات اقلیمی بر اقتصاد جهانی به درستی ارزیابی نشده‌اند. این موضوع می‌تواند تهدیدی جدی برای آینده کسب‌وکارها، درآمدها و امنیت اقتصادی کشورها باشد.

گرمایش جهانی از بسیاری جهات بر اقتصاد تأثیر می‌گذارد.

آشکارترین آن، آسیب ناشی از آب و هوای نامساعد است. خشکسالی می‌تواند باعث برداشت کم محصولات کشاورزی شود، در حالی که طوفان‌ها و سیل‌ها می‌توانند باعث تخریب گسترده و اختلال در عرضه کالاها شوند. تحقیقات اخیر همچنین نشان داده است که موج‌های گرما، که با تغییرات اقلیمی تشدید می‌شوند، در تورم مواد غذایی نقش داشته‌اند.

گرما همچنین باعث کاهش بهره‌وری کارگران می‌شود. گرما بر سلامت انسان و انتقال بیماری تأثیر می‌گذارد و می‌تواند باعث مهاجرت گسترده و درگیری شود.

اکثر تحقیقات قبلی پیش‌بینی می‌کنند که حتی گرمایش شدید 4 درجه سانتیگرادی تا پایان قرن، تنها تاثیرات منفی اندکی – بین 7 درصد و 23 درصد- بر اقتصاد جهانی خواهد داشت.

این مدل‌سازی معمولاً بر اساس اثرات شوک‌های آب و هوایی در گذشته است. با این حال، این شوک‌ها به طور معمول به مقیاس محلی یا منطقه‌ای محدود شده‌اند و توسط شرایط موجود در سایر مناطق متعادل شده‌اند.

به عنوان مثال، در گذشته، ممکن بود آمریکای جنوبی در خشکسالی باشد، اما سایر نقاط جهان بارندگی خوبی داشته باشند. بنابراین، آمریکای جنوبی می‌توانست برای جبران کمبودهای داخلی و جلوگیری از افزایش قیمت مواد غذایی، به واردات محصولات کشاورزی از سایر کشورها تکیه کند.

اما تغییرات آب و هوایی آینده، خطر وقوع همزمان شوک‌های آب و هوایی را در سراسر کشورها و به طور مداوم در طول زمان افزایش می‌دهد. این امر شبکه‌های تولید و تحویل کالا را مختل می‌کند، تجارت را به خطر می‌اندازد و میزان توانایی کشورها در کمک به یکدیگر را محدود می‌کند.

تجارت بین‌المللی برای تولید اقتصادی جهانی اساسی است. بنابراین، این تحقیق بررسی کرد که چگونه رشد اقتصادی آینده یک کشور تحت تأثیر شرایط آب و هوایی در سایر نقاط جهان قرار می‌گیرد.

چه چیزی پیدا کردیم؟

یک نکته بلافاصله آشکار شد: یک سال گرم در سراسر سیاره باعث کاهش رشد جهانی می‌شود.

ما سه مدل پیشرو را اصلاح کردیم تا اثرات آب و هوای جهانی بر اقتصادهای ملی را در نظر بگیریم، سپس نتایج آن‌ها را میانگین گرفتیم. تحلیل ما بر روی تولید ناخالص داخلی سرانه جهانی متمرکز بود – به عبارت دیگر، خروجی اقتصادی جهان تقسیم بر جمعیت آن.

ما دریافتیم که اگر زمین تا پایان قرن بیش از 3 درجه سانتیگراد گرم شود، آسیب تخمینی به اقتصاد جهانی از میانگین 11 درصد (تحت فرضیات مدل‌سازی قبلی) به 40 درصد (تحت فرضیات مدل‌سازی ما) افزایش می‌یابد. این سطح از خسارت می‌تواند معیشت را در بخش‌های بزرگی از جهان نابود کند.

مدل‌های قبلی ادعا کرده‌اند که اقتصادهای مناطق سردسیر جهان، مانند روسیه و شمال اروپا، از گرم شدن دمای جهانی سود خواهند برد. با این حال، ما دریافتیم که تأثیر بر اقتصاد جهانی آنقدر زیاد است که همه کشورها به شدت تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.

هزینه‌ها در مقابل مزایا

کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای منجر به هزینه‌های اقتصادی کوتاه مدت می‌شود. این هزینه‌ها باید در مقابل مزایای بلندمدت جلوگیری از تغییرات خطرناک آب و هوایی سنجیده شوند.

مدل‌سازی اقتصادی اخیر نشان داده است که این تعادل با کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تا 2.7 درجه سانتیگراد، برقرار می‌شود.

این مقدار نزدیک به مسیر گرمایش فعلی زمین است. اما بسیار بالاتر از اهداف توافقنامه پاریس و محدودیت‌های گرمایش جهانی است که توسط دانشمندان آب و هوا توصیه شده است. همچنین بر اساس فرضیات نادرست که در بالا مورد بحث قرار گرفت، استوار است.

بر اساس تحقیقات جدید ما، میزان بهینه گرمایش جهانی، با متعادل کردن هزینه‌های کوتاه مدت با مزایای بلندمدت، 1.7 درجه سانتیگراد است – رقمی که به طور کلی با بلندپروازانه‌ترین هدف توافقنامه پاریس مطابقت دارد.

تغییر مسیر

تحقیقات جدید ما نشان می‌دهد که پیش‌بینی‌های قبلی از چگونگی تأثیر چنین گرمایشی بر اقتصاد جهانی بسیار خوش‌بینانه بوده‌اند. این تحقیق به شواهد اخیر دیگری اضافه می‌کند که نشان می‌دهد اثرات اقتصادی تغییرات آب و هوایی به شدت دست کم گرفته شده است.

واضح است که مسیر کنونی انتشار گازهای گلخانه‌ای زمین آینده ما و فرزندانمان را به خطر می‌اندازد. هرچه زودتر بشریت مصیبت‌های ناشی از تغییرات شدید آب و هوایی را درک کند، زودتر می‌توانیم مسیر خود را برای جلوگیری از آن تغییر دهیم.

نوشته : تیموتی نیل، مدرس ارشد اقتصاد / موسسه ریسک و پاسخ به آب و هوا، UNSW سیدنی

منبع: ساینس الرت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *