شهره صدری – حمله به انبارهای نفت در تهران و البرز در شامگاه شنبه ۱۶ اسفند توسط رژیم صهیونیستی نه تنها حمله به زیرساختهای مورد نیاز مردمی بود، بلکه تخریب محیطزیستی در سطح وسیعی نیز بود.
در طول ۶۰ سال گذشته در جهان، غیرنظامیان قربانیان اصلی جنگ بودهاند. بنابراین، حفاظت از غیرنظامیان و اموال آنها در طول درگیریهای مسلحانه، سنگ بنای حقوق بینالملل بشردوستانه (IHL) است. حقوق بینالملل بشردوستانه همچنین قرار است در زمان مناسب لازم الاجرا باشند تا بتوانند حمایتهای بیشتری را برای گروههای غیرنظامی آسیبپذیر مانند زنان، کودکان و آوارگان فراهم کنند.
بااین حال، همواره این سکوت عامدانه سازمان های محیطزیستی و بهداشتی جهان در مقابل حمله به انبارهای نفت ایران و بی تفاوتی نسبت به خطرات ناشی از انتشار مواد شیمیایی برای سلامت مردم تهران نشان دهنده جهتگیری و حمایت از اسراییل و امریکا در جنگ علیه ایران است.
تاریخ نشان میدهد که حمله به تاسیسات نفتی در جنگها به طور گسترده عواقب زیستمحیطی ویرانگر و بلندمدتی را به همراه دارند. در طول جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، آتش زدن چاههای نفت کویت یک فاجعه زیستمحیطی منطقهای ایجاد کرد.
این آتشسوزیها حاوی مقادیر زیادی از بقایای سمی از جمله دیاکسید گوگرد و هیدروکربنهای آروماتیک چند حلقهای هستند که باعث بیماریهای شدید تنفسی، اسیدی شدن خاک و خطرات سرطانزایی درازمدت برای مردم محلی شد.
پس از حمله به انبارهای نفت در جنوب تهران، دودو غلیظی آسمان تهران را سیاه کرد. سیاهی عظیمی که به گفته شاهدان مانند صحنه ای در فیلمها بود. شاید شانس تهران بارش پس از انفجارها بود که باعث کاهش آلودگی هوا شد. بااین حال، هشدارهایی درباره باران آلوده، خطرات تنفسی و لزوم استفاده از ماسک برای شهروندان صادر شده است.
بارش باران باعث کاهش بخشی از آلایندههای موجود در هوا، بهویژه ذرات معلق و گازهایی مانند اکسیدهای گوگرد و اکسیدهای نیتروژن شد که پس از انفجارهای اخیر در فضا منتشر شده بودند.
باران سیاه باریده شده، مانند پتویی سیاه رنگ بر سطح شهر، معابر، خودروها و خیابان ها نشست. سیاهی که تا چند روز در همه سطح شهر دیده میشد.
هدف از جنگ تخریب است. مهمترین اهداف حملات در جنگ ها، زیرساختها هستند. علیرغم ادعاهای دروغین ترامپ در جنگ علیه ایران مبنی بر هدف قرار گرفتن اهداف نظامی، تا کنون اهداف غیرنظامی و زیرساخت های فراوانی هدف بمباران جنگنده های اسراییلی و امریکایی قرار گرفته است. در سه هفته گذشته در طول جنگ؛ بارها و بارها زیرساخت های حیاتی شهرها مانند تاسیسات آب و برق، راه ها، کارخانجات و کارگاه های غیرمرتبط با اهداف نظامی مورد اصابت قرار گرفتند.
بنابراین جنگ رمضان را نمیتوان تنها جنگ علیه زیرساخت های نظامی ایران معرفی کرد. این جنگ، جنگی علیه ملت ایران است.
